1985 ya da 1990 li yıllarda hani ülkemin çalkantılı olduğu zamanlar, hani bizim bir çift ayakkabı alabilmek için babamızın ay başında alacağı maaşı bekleyen çocukların yılları... Benim hayatımın ilk stada gidecek heyecanı yaşadığı yıllardı. Babam ve ailesi fakirdi, bizler memur çocuklarıydık. Onurlu,sosyal, içiçe ve herşeyden önemlisi BEŞİKTAŞLI doğup BEŞİKTAŞLI yaşayacağımız yılların başlangıcıydı. O zamanlar kombine,loca, arkadaş,abi,dost kıyakları yoktu. Paran varsa giderdin dolmabahçeye.
Memur bir adam oğlunu ancak ayda bir defa maça götürebilirdi. O da aybaşına maaş zamanına denk gelirdi. Allah korusun ay sonuna geldi mi hemen kahveci Nejdet`ten borç alınır öyle gidilirdi. Ama gidilirdi mutlaka. Oğlunu sırtına alan babam tutardı sevdalısının yolunu doğruca Dolmabahçe`ye...O zamanlar maçtan önce en büyük eğlence çekirdek ya da tükürük köfte olurdu. Aman pek keyifli gelirdi. Stada saatler öncesinden girilir hakkıyla tezahurat yapılırdı. Kavga gürültü pek olmazdı. O zamanlar tribünde kimse birbirine -sen benim kim olduğumu biliyor musun ulan?- demezdi. Herkes delikanlıydı. Ayıp kaçardı o tür lakırdılar.

Babasının sırtında stada giren çocuk zaten sahanın o yeşiline kapılır dünyadan fişini çekerdi. Ne okul,ne sevgili,ne gelecek...Varsa yoksa sahanın yeşiline çıkacak beyaz formalı onbir sevdalısı. Üstünde forması, boynunda atkısı nutku tutulan çocuğa babası keyifle bakar,göz kırpar ve -inşallah sende kendi oğlunu böyle maçlara getirirsin...- derdi. Çocuk babasını pek duymaz ama yine de söylenenler kulağına küpe olurdu. Bir de içinden dua ederdi çocuk -Allahım! Güzel Allahım ne olur bugun Beşiktaşım galip gelsin ve babam beni uğurlu geliyorum diye hep maça getirsin...- çocuğun o duaları kabul olur, Beşiktaş o minicik yüreği hiç mahçup etmezdi. Hep yenerdi. Maç biterdi ve baba-çocuk evlerine gitmek için otobüse bindiklerinde babası çocuğuna, -ne istersin başka?- dediğinde çocuk mahçup gülümsemeyle karışık -Sarı fırtına olmak isterim...- derdi. Çünkü o zamanlar çocuğun rüyalarını tek bir kişi süslerdi o da SARI FIRTINA METİN`di...

Rahmetli babam Beşiktaşım da tek fırtına tek sarı fırtına gördü o da benim adamım METİN TEKİN`di...Baba doğum günün kutlu olsun. Başkan bu sezon bir sarı fırtına daha aldı adı da GUTİ...Torununa soracağım bakalım o da -Sarı fırtına olmak isteyecek mi?- İnşallah ister.

Baba hani bana BEŞİKTAŞ büyüktür, büyüklüğü halkın takımı olmasından gelir demiştin ya. Beşiktaş bu sezon çok büyük hem Q7 hem Guti değme bu sezon keyfimize...

(Doğum günün kutlu olsun rahmetli babam gözün arkada kalmasın yeni sarı fırtınan torununa emanet adı da GUTİ...)


Özgür Özgülgün