Aşk… İki insanın birbirine karşı duyduğu çözülememiş karmaşık duygu…

Siyah-Beyaz Aşk…  BEŞİKTAŞ AŞKI…

Başkalarının anlamasını  beklemediğimiz yüce duygu…

Bizi diğerlerinden ayıran özellik, aslında Siyahla Beyaz arasında ki fark kadar keskin bir şey…

Beşiktaşlı  olmanın farklı bir şey olduğunu tarihimize baktığımızda da anlayabilir herkes…

Renklerimizin özelliğini ve bizi simgeleyen “Beşiktaş’a” damgasını vuran isimler, Baba Hakkılar, Şükrüler, Şerefler, Sabriler, Vedatlar, Yusuflar… Hem kaybettiklerimiz hem bugün yaşayan büyük Beşiktaşlılar…

Onlar formalarının üstünde ki armayı ve Kartal simgesini gururla taşıdılar… Beşiktaş formasını, “Beşiktaş” aşkı ile giydiler…

Siyah-Beyaz renk değildir…  Hiçbir zaman renk skalası içinde yer almaz…

Siyah Beyaz felsefedir, düşünce biçimidir…

Siyah-Beyaz üstüne şiir yazabilirsiniz, film çekebilir, şarkı besteleyebilir, moda tasarımı yapabilirsiniz…

Siyah-Beyaz acaip bir şeydir, ayrıcalıklıdır…

Siz rakiplerimizin renklerinden felsefi bir düşünce üretebilir misiniz? Düşünün bakalım…

Siyah-Beyaz öyle mi?

Gece-gündüz, Hayat-ölüm, İyi-kötü, mutlu-mutsuz, Karanlık-aydınlık, Güzellik-çirkinlik…

Olumlu ya da olumsuz her türlü düşünceye açıktır SİYAH-BEYAZ…

Kendi içinde yaratır karşıtını…

Anarşi vardır, başkaldırı  vardır özünde…

Dinamiktir yerinde durmaz…

Siyah-Beyaz kendine karşıdır…

O yüzden biz yarıştırmayız kendimizi diğer renklerle…

Biz renk değiliz… Felsefeyiz…

Kimsenin anlamadığı  anlamak istemediği bu aslında…

Bu yüzden bizim formamızın şekli önemli değil…

Üzerinde o arma var oldukça o forma kutsaldır…

Bizi temsil eden felsefesi, yani SİYAHI ve BEYAZI ölümsüzdür…

Forma bizim, aşk bizim…

ITIR ESEN / HABER1903